PRZEMIENIENI W BUKI

Ogień na Rozewiu zapalony przez Kristę po zatonięciu statku jej ojca nigdy nie wygasł. Kolejni Fabisze dobrze spełniali swe obowiązki. Wybudowanej na rozkaz polskiego króla wieży nigdy nie opuszczali. Nawet ciała ich grzebano nie na swarzewskim czy żarnowieckim cmentarzu, lecz tu pod wieżą. Za panowania króla Zygmunta latarnikiem był młody Wit, ostatni potomek Kristy i Fabisza. Pokochał on śliczna Agnieszkę, córkę sołtysa z Tupadeł. Co ranka spotykali się nad brzegiem morza, ona śpiewała, on dla niej zrywał najpiękniejsze kwiaty. O zmierzchu Wit niezmiennie wracał do latarni. Poczyniono już wszelkie przygotowania uroczystych a hucznych zaślubin, gdy ostatniej nocy przed ślubem na morzu pojawiły się szwedzkie żaglowce króla Gustawa. Zarzuciły kotwice pod Lisim Jarem i najeźdźcy wtargnęli na kępę. Wit był w rozterce. Z jednej strony chciał biec do Tupadeł, ostrzec narzeczoną i tamtejszych ludzi przed niebezpieczeństwem. Z drugiej jednak przypomniał sobie przysięgę złożoną na puckim zamku, że od zmroku do świtu nigdy nie opuści latarni. Wierny ślubowaniu pozostał na posterunku. Podkładał do ognia drew, aby choć w ten sposób zwrócił uwagę mieszkańców. Jednak pierwsi spostrzegli go najeźdźcy. Z Lisiego Jaru wąską drożyną ruszył podjazd w kierunku wieży. Wdarli się do baszty i rozkazali ugasić ogień. Wit nie posłuchał. Własną piersią zasłoni ognisko, lecz padł zabity przez wroga i zgasło światło na Rozewiu. Błysnęły za to ognie palonych wsi, co widząc Kaszubi skryli się po okolicznych lasach. Pod wieczór Agnieszka wymknęła się z kryjówki, weszła na latarnie i ujrzała narzeczonego martwego na szczycie baszty. Zrozpaczona zeszła pod wieżę, gdzie biwakiem rozłożył się jeden z podjazdów szwedzkich i gniewnie unosząc pięści, przeklęła zabójców. aby nigdy nie powrócili do domów. Szwedzi zerwali się chcąc pomścić zniewagę, ale poczuli że dziwna moc przygwożdża ich nogi. Buty korzeniami wrastają w ziemie, ręce zamieniają się w gałęzie, włosy w szeleszczące liście. Na zboczu stanął las żołnierzy szwedzkich zamienionych w buki. Odtąd buki zarastają rozewski klif próbując zasłonić światło latarni, a kolejne pokolenia latarników rozewskich co jakiś czas dobudowują następne piętra tak by światło latarni było dla znakiem dla żeglarzy i marynarzy…

Franciszek Fenikowski – największy bajarz i propagator legend – tekst pochodzi z jego zbiorów..

PLAŻA

Plaża – Jastrzębią Górę warto odwiedzić nie tylko ze względu na wyjątkowy charakter samego kurortu, ale przede wszystkim ze względu na ogromną różnorodność linii brzegowej w tym miejscu. Miejscowość położona jest nad klifowym wybrzeżem, nie pozbawionym jednak dostępu do plaży, która również nie grzeszy monotonią – od wschodu plaża jest kamienista, jak na północnych plażach Bałtyku, a na zachodzie piaszczysta, jak w pozostałych częściach wybrzeża. Również linia klifów jest zróżnicowana, z jednej strony plażowicze muszą pokonać kilkaset stopni, by móc się opalać, a z drugiej ledwie kilkadziesiąt. Plaża tętni życiem przez okrągły sezon letni. Wieczorami plażę zaludniają miłośnicy zachodów słońca i amatorzy nocnych imprez przy ognisku.
Dla osób, którym sprawia trudność schodzenie i wchodzenie po klifie polecamy plażę na zachodnim krańcu Jastrzębiej Góry (wejście nr 25) – przejście za ulicą Bałtycką. Kolejne w kierunku zachodnim wejścia na plażę należą już do Ostrowa i Karwii – plaża w tym miejscu jest wyjątkowo szeroka, nie ma klifu i nie jest zatłoczona nawet w szczycie sezonu. Miejscem szczególnie malowniczym jest ujście rzeczki Czarna Woda wpadającej do morza na wysokości Ostrowa, pomiędzy Jastrzębią Górą a Karwią, odległe od Jastrzębiej Góry o około 3 km. Samochód można tutaj zaparkować przy drodze (uwaga ! – lepiej nie zostawiać w nim cennych przedmiotów, bo mogą zmienić właściciela – niestety nie wyznaczono tam oficjalnych, dozorowanych miejsc parkingowych).
Jastrzębskim klifem ludzie ochrzcili najwyższy klif na wybrzeżu Bałtyku. Nazwa najprawdopodobniej ma przypominać o prawdziwym królu, dominującym niegdyś nad okolicą Jastrzębiej Góry i przybrzeżnymi klifami – jastrzębiu. Wysoki na 33 metry klif pozwala turystom obejrzeć niepowtarzalne zachody słońca oraz pospacerować w miejscu silnie nasyconym uzdrawiającym morskim aerozolem. Wzdłuż krawędzi jastrzębskiego klifu biegnie niebieski szlak turystyczny.

Jastrzębia Góra znana jest ze swojego wspaniałego mikroklimatu. Przyjeżdżający tutaj wypocząć turyści, wracają odmienieni, dzięki morskiemu aerozolowi z dużą zawartością jodu, który znany jest ze swych właściwości wzmacniających organizm. Jednak nie tylko morze wpływa na wspaniale samopoczucie przyjezdnych – to również Nadmorski Park Krajobrazowy, bogactwo flory i fauny, sprawiają, że w Jastrzębiej Górze powietrze jest czyste i świeże. Park Krajobrazowy stanowi wspaniałe urozmaicenie pobytu w Jastrzębiej Górze. Turyści mogą korzystać z wytyczonych szlaków zarówno pieszych, jak i rowerowych. Na terenie Parku wytyczono rezerwaty oraz ścieżki edukacyjne – między innymi Przylądek Rozewie, Lisi Jar czy Bielawa na torfowiskach.

LISI JAR

„Lisi Jar” stanowi cześć Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Jest to wąwóz, który ciągnie się wąskim pasem do wybrzeża Bałtyku, osiągając głębokość nawet do 50 metrów. Zbocza wąwozu porastają ponad stuletnie buki, tworzące mikroklimat okolicy. Niegdyś wąwóz ten miał ok. 10 km długości, jednak niszczycielskie działanie morza sprawiło, że dziś ma tylko 350 m długości. U wejścia do Lisiego Jaru hrabia de Rosset wybudował pierwsze w Polsce nadmorskie schronisko turystyczne „Nad Lisim Jarem” a w jego pobliżu usytuował obelisk upamiętniający legendę, jakoby Zygmunt III Waza wylądował właśnie w Lisim Jarze po nieudanej wyprawie po koronę Szwecji.

GWIAZDA PÓŁNOCY

Obelisk „Gwiazda Północy” jest kamieniem ustawionym z miejscu najbardziej wysuniętym na północ, ustawionym z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Jastrzębiej Góry. To tutaj, a nie – jak wcześniej sądzono – na Przylądku Rozewie, znajduje się najbardziej na północ wysunięty punkt linii brzegowej polskiego wybrzeża. Gwiazdy Północy należy szukać na końcu ulicy Norwida, tuż przy klifowym wybrzeżu, można też dojść do niej przez nadmorski las od strony ul. Rozewskiej.

PROMENADA ŚWIATOWIDA

To najbardziej rozrywkowa część Jastrzębiej Góry. To tu wczasowicze mogą posłuchać muzyki i zatańczyć, spędzić dzień z dziećmi, korzystając z ofert miejscowych kawiarni, sklepów z pamiątkami i wielu rozrywkowych miejsc. Przy Promenadzie znajduje się skwer z fontanną, u wylotu promenady znajduje się punkt widokowy oraz zejście na plażę.

ZABYTKI

Najwięcej zabytkowych budynków zachowało się przy ul. Bałtyckiej. To tu powstały pierwsze pensjonaty w Jastrzębiej Górze. Na ul. Królewskiej można ciągle podziwiać dwie pierwsze wille – willę Pawłowicza i „Kaszubę” Szymańskiego.

NORDIC WALKING W JASTRZĘBIEJ GÓRZE

Na terenie Jastrzębiej Góry i okolic (w tym Karwi i Rozewia) wytyczono ponad trzydzieści dwa kilometry tras o zróżnicowanym stopniu trudności przeznaczonych dla marszów Nordic Walking. Nordic Walking Park Jastrzębia Góra to sieć z punktami wspólnymi różnych tras, co umożliwia ich indywidualne modyfikowanie. Trasy oznakowane są czytelnymi tablicami.
Oferta Nordic Walking Park Jastrzębia Góra skierowana do entuzjastów nordic walkingu, a także miłośników innych dyscyplin, jak np. narciarze biegowi czy biegacze.

TRASA NR 1 – zielona
– długość – 5,5 km;
– typ trasy – pętla
– szacunkowy czas przejścia – ok. 1 h
Wejście na trasę – przy Bulwarze Nadmorskim w Jastrzębiej Górze.
Po 400 m punkt widokowy – Ścieżka przez park – wejście na plażę (nr 25) – połączenie z czarnym szlakiem – tunel – wąwóz – ulice Jastrzębiej Góry – przejście przez szosę 215 – las – Gwiazda Północy – Nadmorski Bulwar

TRASA NR 2 – czerwona
– długość – 10,7 km;
– typ trasy – pętla
– szacunkowy czas przejścia – 2 h
Wejście na trasę – na Nadmorskim Bulwarze w centrum Jastrzębiej Góry.
Początkowo przebieg trasy pokrywa się z trasą zieloną i czarną – po 1,8 km punkt pomiaru tętna – przecięcie szlaku czarnego – dojście do ulicy Puckiej – przejście jej – wejście do lasu – dojście do jednostki wojskowej – skręt w lewo – przejście drogi nr 215 – latarnia Rozewie – punkt pomiaru tętna – Lisi Jar – plaża – las – połączenie ze szlakiem zielonym – Nadmorski Bulwar

TRASA NR 3 – czarna TRUDNA
– długość – 16,2 km;
– typ trasy – pętla
– szacunkowy czas przejścia – 3 h
Początkowo szlak pokrywa się z trasą czerwoną i trasą zieloną.
Leśną ścieżką w stronę Karwi – wydma (15 m n.p.m.) – przekroczenie ujścia Czarnej Wody – punkt pomiaru tętna w Karwi – wzdłuż drogi (nr 215) 2 km marsz chodnikiem – gruntową drogą w kierunku Ostrowa – przekroczenie ujścia Czarnej Wody – punkt pomiaru tętna – połączenie z zieloną trasą – tunel pod ul. Pucką – dojście do drogi nr 215 – Nadmorski Bulwar.

LATARNIA NA PRZYLĄDKU ROZEWIE

To najstarsza tego typu budowla na polskim wybrzeżu, dodatkowo w jej wnętrzu znajduje się małe muzeum, posiadające w swych zbiorach przekrój latarni morskich od starożytności do dzisiaj. Latarnia Rozewie znajduje się na Przylądku Rozewie, w najdalej na północ wysuniętej części Polski, tuż przy wschodniej granicy Jastrzębiej Góry. Latarnia była wielokrotnie podwyższana, a obecnie jej konstrukcję stanowi murowana podstawa i metalowa wieża. Latarnia jest udostępniona do zwiedzania, z jej szczytu podziwiać można rozległą panoramę okolicy. Warto się wybrać w te okolicę, by podziwiać kunszt architektoniczny i udać się na spacer do pobliskiego Rezerwatu Przylądek Rozewie oraz na pobliską kamienną plażę. Przy latarni zwiedzić można jej maszynownię, stoją tam również 2 pomniki: popiersie Stefana Żeromskiego oraz pomnik ustawiony na pamiątkę objęcia Pomorza przez Wojsko Polskie w 1920 roku. Nieopodal usytuowana jest druga, nieczynna już latarnia. Przed latarnią znajduje się parking, toaleta oraz punkt małej gastronomii.

Wysokość latarni: 32,7 m
Wysokość światła: 83,2 m n.p.m.
Zasięg światła: 26 Mm
Położenie geograficzne:
szerokość 54°49’54” N
długość 18°20’20” E

Latarnia morska Rozewie
tel. 58 674 95 42